مشاهیر و مفاخر و هنرمندان بروجرد66

          از اوست :

( به گویش بروجردی )

دلم موخاس هِنات کنم اما نشد
همه زِنهِ ایمه قالیه زیر پات کنم اما نشد

دلم مو خاس چراغ دلم هر صُوِ زُو
وّارْدِ او آینه چشت روشنا مِشد اما نشد

دلم مو خاس هررو ایواره که میام
چشا تو چراغ شوگارم مِشد اما نشد

دلم موخاه وُریَردیم و او زمونا اما نما
دوواره اسمونه بونِم دِ مین او چشات اما نما

نمنم دیه شی باید بویم ورت تا راضی بای
لوامه بعلم رو او غنچه لوات و ناجی بای . 

    .................................................. 

  بر ایوان دلم  

 شعرهایم را برقص 

 من رد چشمهای تو را 

 ساز میزنم . 

..............................................................  

 امروز هم که از پنجره
به حیاط رویای تو سرک کشیدم
خیس شبنم بود
و تصویربارانیت
در کنار باغجه
زیر کاج
گلهای داودی را لمس می کرد
در پشت شیشه گلخانه اما
جعبه های بنفشه و اطلسی
خواب افتاب روزهای آخر زمستان میدیدند
وتو
چه مهربانانه بر خاک دست می کشیدی
ودستهای باد چه نانجیبانه
بر شانه های تو

دستی بربغض شیشه کشیدم
اشکها لغزید
از سطح دلواپسی من
و دیدم که
امروز هم
بر تصویر خیالت رویای شبنم است .

****************

این سرخی گونه من
این زردی دستانم
وشرم شبنم پیشانیم
و شراره پنهان یاد تو
درکوره جانم
از رنگ پائیز و عطش تابستان نبود

هنوز آتش نگاهت
در دل خاکستریم گداخته بود
که با مهر آمدی
که گفته است پائیز فصل فاصله هاست ؟...

من در عبور نگاه گرم تو
یله میدهم
و با شاخه ی خشک ترانه ای
خاکستر را کنار می زنم .

      منابع :

 سایت آقای محسن بهرامیان .
  گفتگو با شاعر آقای محسن بهرامیان .
       * نوشته شده توسط احمد معطری *  

      بروجرد